Ege'nin Kitapları

Ege’yle kitap okuma maceramız başlamıştır, vatana millete hayırlı olsun!

Ege’ye henüz doğmadan önce “Bebeğimin İlk Kelimeleri” kitabını almıştım. Teyzesi de doğuma geldiğinde 2 minik kitap almıştı. İlk zamanlar, benim aklıma gelip de kitapları ortaya çıkarmadım. Bebeğin bakımına alışmaya çalışıyordum. Zaten emzirmek, süt sağmak, sütümü artırma çabaları, neredeyse tüm zamanımı ve ilgimi alıyordu. Bir gün Ege 2 aylıkken, ve biz evde başbaşa iken aklıma geldi bu kitaplar. Aldım elime, Ege’ye göstermeye başladım. Ege’nin kitaplarla tanışması bu şekilde oldu.

Bugünlerde Ege...

Bugünlerde Ege'nin öğrenme hızı arttı. Birisi ne öğretirse anında kapıyor. Özellikle taklitlerde çok iyi :)

Bebekle Tatil - Vol.3



Geçen hafta 3 günlüğüne şehir dışına tatile gittik. Bu, Ege’yle çıktığımız üçüncü tatil bu sene. Bana pek tatil olmadı tabii, işe gelince dinlendim. Ama çok şükür diyelim, bu yaşta bebekle bunu yapamayan, fırsat bulamayan çok insan var. 

Ege 1 yaşında!

Oğlum bir yaşında! Evet, gerçekten göz açıp kapayıncaya kadar geçti zaman ve 12 ayı geride bıraktık. Ne kadar güzel, ne kadar dolu dolu, ne kadar coşkulu, mutlu, huzurlu, ama bir o kadar da yorucu, endişeli geçti… Ama geçti! Başarı ile atlattık bu ilk yılımızı. Kendimizi tebrik ediyorum :)

Bitti... Emzirmeye elveda

Bitti… Hayatımın en güzel dönemlerinden birine istemeden de olsa elveda demek zorunda kaldım. Yaşadığım enn güzel tecrübelerden biriydi emzirmek. Çok keyif aldığım, çok tatmin olduğum, çok mutlu ve huzurlu hissettiğim bir tecrübe. Hiç hazır olmadığım bir zamanda bitiverdi. Oysa 2 yaşına kadar emzirmeyi istiyordum oğlumu.

Bebekle İlk Tatil

Ege hayatında ilk defa uçağa bindi, tatile gitti ve denize girdi bu ay. Dedim ya bu ay ilklerin ayı oldu diye :)

İlkler

Mayıs ayında yaşadığımız bir ilk de, Ege’nin ilk defa saç traşı olması! Yani aslında tam olarak saç traşı sayılmaz belki ama yine de onun o caaanım mis kokulu ipek gibi saçlarını azıcık kestik.

Ayaktaaa!

Mayıs ayı hayatımızda ilklerin yaşandığı, Ege açısından çok hızlı gelişmelerin olduğu bir ay oldu. Zaten daha önceden koltuğun kenarına tutunarak dizlerinin üstünde durabildiğini yazmıştım sanırım. Emeklemeye başladıktan sonra herşey daha hızlı gidiyor sanki.

Dön dön nereye kadar?

Ege şimdiye kadar hep dönerek ulaştı istediği yere. Tam tur dönmeyi sanırım altıncı ayda öğrenmişti ve istediği yere dönerek ilerlemeyi başarıyordu. Hatta son zamanlarda bu konuda bayağı ustalaştı diyebiliriz :)

Dedeye doğumgünü hediyesi: İlk diş

8 Mayıs babamın doğumgünü. Ege'nin de dedesine çok güzel bir hediyesi oldu bu sene. Aylardır gözümüz yollarda beklediğimiz dişlerden biri, 8 mayısta ucunu gösterdi! Heyecanla hemen babasına gösterdim önce, babası "yok yahu bir şey, sen öyle görüyorsun" dedi. Bence kesin vardı bir şey ama, ben bilmez miyim bebeğimin ağzının içini! Daha önce olmayan bir kabartı vardı işte orda.

Bir ilk daha

Ege, ilk defa yattığı yerden kendi başına oturmayı başardı 1 Mayıs günü! Dün buna sevinen ben, bugün yatağında yatmak yerine habire kalkıp oturunca neye uğradığımı şaşırdım! E bu buna yaramamalıydı yahu! :)

Bababababaaaaa!

Ege neredeyse bir aylık olduğundan beri anne diyor. Haa, bunu bilinçli yapmadığının farkındayım, tecrübeli anneler gülmesin lütfen :) Ama diyor işte. Ağlarken, oynarken, canı sıkıldığında bağırırken... "ınneeaaa" diye bağırıyor. Bazen de bayağı belirgin bir şekilde "annaeeaaaa" diye bağırıyor. Bana hitaben söylemiyor evet, o onun için bir nida sözcüğü ama olsun, insanın yine de hoşuna gidiyor.

Tanrım uyudu!

Uyudu! Ha haaa, yaşasın! Bir insan, bir diğer insanın uyumasına bu denli sevinebilir mi? Cevap veriyorum, evet!

Oturuyor!

Ege epeydir destekle oturuyor. Sırtını kanepeye yasliyoruz, her iki tarafına da yastıklar koyuyoruz. Devrilmeden bir süre oturup önündeki oyuncaklarla oynamayı başarabiliyor.

Ayna Ayna Söyle Bana

Ege aynaları çok seviyor. Hele de kendisini gülerken görürse, daha çok gülüyor, hatta kahkahalar atıyor. Heyecanlanıyor. Heyecanlanınca da bir çırpınışı var ki, görülmeye değer. Ama ağlarken götürdük mü ayna karşısına, aman aman... ağlayan yüzünü görünce korkup daha da çok ağlıyor o zaman.

Mama Sandalyesi

Dün, yani 19 Aralık günü Ege ilk defa mama sandalyesine oturdu! Onun hayatında bir ilk daha. İnsanlık için küçük ama bizim ailemiz için büyük bir adım :)

Beş koca ay geçti...

Oğlum bu dünyada tam beş ayını devirdi bu pazar günü. Büyüdü, hareketlendi, yeni şeyler keşfetti, dünyayı daha çok tanıdı. Ne çabuk geçiyor zaman. Şu anda kucağımda uyuyan bebeğe bakıyorum da, bundan çok değil beş ay önce miniminnacık birşeydi. Tek kolumda uyurken onu kolayca her yere taşıyabiliyordum. Oysa şimdi tek koluma sığmıyor, üstelik ağırlaştı da. Hayatta, uyur pozisyondayken tek kolumla taşıyamıyorum!

Üç ayımızı devirdik...

Aslında dolu dolu 3,5 aylık oldu Ege. Ama 3 ay yazısını daha yeni yazabiliyorum, o da benim tembelliğim :) Kendime de haksızlık etmeyim, tek boş vaktim, akşamları Ege'yi yatırdıktan sonra oluyor. Onda da duşa mı gireyim, yemek mi yapayım, dinleneyim mi, yazı mı yazayım, uyuyayım mı ne yapayım şaşırıyorum.

İlk Oyuncak, İlk Kitap

Ege'nin ilk oyuncağı, park yatağının köşesindeki dönencesi sayılır. Gözleriyle takip edebilmeye başladığı zaman dönencesini yatağına yerleştirdim. Sabahları onu bırakıp bir şey yapmam gerektiğinde yaklaşık 1-1,5 dakika onu idare edebiliyordu bu dönence.