12 Mart 2015 Perşembe

Mest

Bebeklerin ve çocukların uyku konusu hiçbir zaman yüzde yüz hallolmaz sanırım. Mutlaka ya düzenleri değiştiğinde, ya hasta olduklarında, ya daha çok ilgiye ihtiyaç duyduklarında anneyle veya babayla uyumak istiyorlar.

Ege de bazen onu yatağına yatırdığımızda tekrar tekrar ağlayıp geri çağırıyor bizi. Yatırıyoruz, tam salona dönünce yine çağırıyor. Eğer üç kereden fazla ağlayarak çağırmışsa, anlıyorum ki, uyumak istemiyor, beni istiyor. İlgimi istiyor. Ona sarılmamı, onu sevmemi istiyor. Alıyorum yatağından, odasında bir kanepe var, ona yatıyoruz yanyana. Başlıyorum saçını, yanaklarını okşamaya. Mest oluyor bizimki. Eğer birkaç saniyeliğine kolum yorulduğu için veya başka birşey için elimi çekersem, o uykulu haliyle bile hemen (el yordamıyla) elimi buluyor ve kafasına götürüyor (okşamaya devam et!). Çok hoşuma gidiyor bu hareketi, devam ediyorum okşamaya. Bir süre sonra da uykusu geliyor ve uyuyor zaten. 

Dün akşam yine aynı şey oldu. Birkaç kez ağlayınca babası gitti yatırmaya ama yatmadı. Öyle olunca ben aldım ve başladım onu sevmeye. Ama gözler cin gibi. Gözlerini kapatsın diye ben de kendi gözlerimi kapattım yüzyüze yatıyoruz. Ben onun saçlarını okşuyorum. Birdenbire yanağımda yumuşacık bir sıcaklık hissettim. Bi baktım, oğlum da benim yanağımı okşuyor. O birkaç saniyelik mutluluk anı hiç bitmesin istedim, hemen tekrar gözlerimi kapattım. O an dünyanın en mutlu insanıydım ben! :)

İşte böyle küçük güzellikler yapıyorsun ve beni mest ediyorsun canım oğlum! İyi ki sen varsın annecim! İyi ki benim oğlum olmaya gelmişsin! Seni canımdan çok seviyorum canımın en içi, birtanem, hayatımın anlamı!

İmza, 
Mest anne :)

8 yorum:

  1. maşallah size :) :) Allah daim etsin, hiç bir anneyi de evladından ayırmasın...

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Amiiinnn amin canım! Ne güzel ne büyük bir duaymış bu öyle değil mi? Hiç bilmezdim....

      Sil
  2. bu da bir önceki "dünyanın en güzel sesi" yazına yorumum. nedense oraya yorum yazmama izin verilmedi.
    ayyy aynısı ben de var ayol!!! tam beni yazmışsın. sürekli gözümün önünde felaket senaryoları! arada kafamı sallayıp kovuyorum. sanırım içgüdüsel olarak sürekli tehlikeleri gözetme kodumuz var genlerimizde, ki tedbir alalım. Aslında ben de pitpirikli bir anne değilim. düşseler "aaa hoppaladın" falan deyip büyütmemeye çalışıyorum. Ya da evin içinde son derece steril bir yaşamımız yok. bunun da bağışıklık sistemlerine faydası olur diye sanıyorum :) ancak bu tehlikleri kafada hayal etme durumu var ya en afilli korku filmi senaryolarını yazdırır adama billahi.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Ayyy ne güzel açıklamışsın Gülin'cim! Tabii ya, tabii ondan, genimize işlenmiş koruma kodlarından

      Sil
  3. Maşallah size.
    Biz buna "mır mırrrr" anları diyoruz, uyku öncesi yatağa uzanıp kitap okuyoruz sonra birbirimizi öpüyoruz. Bazen de tam tersi önce mır mır sonra kitap:)
    O küçük ellerin yüzdeki gezinmesi ve sonsuzluğa hapsolma isteği! Hiç bitmesin. Amin!

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Amiiinnn! Size de maşallah! Ya anneliğin bu kadar güzel olduğunu soyleselerdi daha önce yapardım :))))

      Sil
  4. maaşallah ... o anlar insana en büyük enerjiyi veren anlar.. kokusu teninin pamukluğu o sevgi dolu gözler....
    allah onları korusun...bizi de korusun...ki onların yanında olalım hep

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Amin Aslı'cım! Ne güzel dua. Allah hiçbir anne ile yavrusunu birbirinden ayırmasın.

      Sil