Yine, Yeni, Yeniden...

Uzun, çook uzun bir aradan sonra tekrar merhaba!

Epeydir yazamıyorum ve pek tabii ki hayatımızda çok şey oldu. Bunların hiç birisi yazmamam için bir sebep değildi. Aslına bakarsanız en büyük ve gerçek sebep, işyerimde blogger'ın blokelenmesi sebebiyle giriş yapamamam. Çünkü evden zaten önceden de çok çok az girebiliyordum, şimdilerde hiç açamıyorum bilgisayarı. Eh insan yazmaya yazmaya da, içindeki o vicdanı dürten his, "yazmalıyım" ya da "aa şunu da yazayım bak kesin, unutmadan" hissi kayboluyor maalesef. 

Böyle olur erkek çocuğunun rüyası (kabusu)

Kabusa mevzu olan çekici

Ege, geçen sene "gece terörü" denen şeyi yaşamıştı. Yani birebir o mudur tanım bilmiyorum ama, ona benzer bir şeydi en azından. Gecenin bir yarısı ağlayarak uyanıyor, daha doğrusu çığlık çığlığa ağlayarak bizi uyandırıyordu. Yanına gittiğimde ya da o bizim yanımıza geldiğinde görüyordum ki (evet koşa koşa yanıma geldiğinde bile!) bazen hala gözleri kapalı oluyordu, yani aslında uyumaya devam ediyordu. Bazen öyle ağlıyordu ki, sakinleştiremeyince onu zorla uyandırmak zorunda kalıyordum. "Ege uyan oğlum, bu bir rüyaydı, geçti. Bak ben burdayım annecim, baban da burda." 

Ege'nin 2 Yaş Günlüğü - Sendromlu döneme hoşgeldik!

Ege, emeklemeye başladığından beri çok hareketli bir çocuk. Yürümek diye bir kavram, onun hayatında yok. Emeklemekten direk olarak koşmaya geçti. O günden beri de sadece koşuyor. Evin içinde dışında her yere koşarak gidiyor. Ve neredeyse hiç durmuyor.

Mest

Bebeklerin ve çocukların uyku konusu hiçbir zaman yüzde yüz hallolmaz sanırım. Mutlaka ya düzenleri değiştiğinde, ya hasta olduklarında, ya daha çok ilgiye ihtiyaç duyduklarında anneyle veya babayla uyumak istiyorlar.

İlk Ayrılık

Geçen ay, şirketimizin şehir dışında bir gece konaklamalı düzenlediği toplantıya katılmam gerekti. Yılda birkaç kez böyle organizasyonlar yapılır aslında, şirket bütünlüğü, kaynaşma, iletişimi kuvvetlendirme vs adına. Ben doğum iznindeyken başladı bu tip organizasyonlar. Ben işe başlayınca da hep emzirdiğim için kaytarmıştım. “Sabah geleyim akşam döneyim, oğlumu emziriyorum, bensiz uyuyamaz” diyerek katılmadım hiçbirine. Neyse ki o konuda anlayışlı davrandılar da, sıkıntı yaşamadık.

Bugünlerde...

Ege artık nerdeyse yaşını doldurdu. Aşırı hassasiyetim bir süredir azaldı. Artık ortalıkta gezecek, oyun oynayacak, keşfedecek normal bir bebek O. En mini mini hallerinden kurtuldu. Artık kendi beğenileri, kendi tepkileri var. Olaylara kendi yorumu var. İsteklerini daha güzel ifade edebiliyor. Artık herşeyi ben tahmin etmek zorunda değilim, susadığını, acıktığını, kakasının geldiğini, oyun oynamak istediğini hatta hangi oyunu/oyuncağı oynamak istediğini, gezmek, uyumak ya da yürümek istediğini çok net anlatabiliyor.

Yaşına 1 kaldı: 11.Ay!

Ege'nin yaşına girmesine sadece 1 ay kaldı! Nasıl geçti koca bir yıl, hiç anlamadım. Hani derler ya göz açıp kapayıncaya kadar, işte aynen öyle :)

Uyku uyku güzel uyku - 4.bölüm

Gece uykusu ile eşzamanlı olarak gündüz uykusunda da kendi kendine uyumayı öğrendi Ege. Ama öncesi var tabii, çok öncesi.

Uyku uyku güzel uyku - 3.bölüm

Uyku konusuna kaldığımız yerden devam ediyoruz sayın seyirciler. Ne diyordum? Hah, Ege yaklaşık 8 aylık olduğunda hayatımız birdenbire değişti.

Uyku uyku güzel uyku - 2.bölüm

Uyku konusu benim için hem zor hem de kolay bir konu oldu desem yeridir. Aslında iyice büyüyene kadar uyku değişken oluyor bir çocuğun hayatında, ya da konuyu kısaca "her an nazar değebilir"e bağlayım olsun bitsin...

Uyku uyku güzel uyku

Doğumdan önce de, doğumdan sonra da, uyku konusunda annelerin bloglarında yazdıklarını çok okudum. Çevremdeki annelerden dinledim, gördüm. Ne kadar zor bir konu olduğunu biliyordum yani. Beni aylarca uykusuz gecelerin beklediğini biliyordum. Belki de bu yüzden, fiziksel olarak zorlansam da manevi olarak pek zorlanmadım. İnsan, başına neler geleceğini doğumdan önce bilince, hayal kırıklığı olmuyor, fazla beklentilere girmiyorsun çünkü. Bu uyku konusunu o yüzden özellikle yazıyorum, beni okuyan gebeler varsa, belki bir yardımım dokunur diye.

Tanrım uyudu!

Uyudu! Ha haaa, yaşasın! Bir insan, bir diğer insanın uyumasına bu denli sevinebilir mi? Cevap veriyorum, evet!