6 Ocak 2014 Pazartesi

Bana Neler Oldu?

Oğlumun doğumdan önceki gelişmelerini, neler yaşandığını, doğumdan sonra da yaklaşık 6 aydır nasıl büyüdüğünü, ne gelişmeler kaydedildiğini, neler yaptığımızı, neler yaşadığımızı paylaşıyorum. Daha da paylaşacağım. Ama bu süreçte tek değişiklik oğluşumda yaşanmadı tabii, bende de pek çok şey var, ruhsal, fiziksel...

Manevi olarak inanılmaz büyük bir tatmin tabii çocuk sahibi olmak. İnsan daha mutlu olamaz herhalde.  Çocuğunun sağlıklı olduğunu, mutlu olduğunu görmek ömre bedel. Onun bir gülücüğü için her şeyinizi verebilirsiniz. Minik bir insanı, kendinizden, sevgilinizden, anne babanızdan ne bileyim aklınıza gelen sevdiğiniz herkesten daha çok sevmek, bambaşka bir duyguymuş. Bu duyguyla tanıştım ve buna çoook memnunum.
 
Hamileliğimden beri, çarşıda veya internet alışverişlerinde sadece bebeğime almak için bir şeyler baktığımı farkediyorum, kendime hiçbir şey bakmıyorum. Son 1,5 yıldır kendime aldığım her şey de Ege'yle ilgili yine, ne bileyim, emzirme sütyeniymiş, yok efendim hamile pantolonuymuş, süt artıran çaymış vesaire. Herşey yine oğlum için yani. İnanır mısınız hiç de canım çekmiyor. Hep "Ege'ye alabileceğim bir şey var mıdır", gözüyle bakıyorum alışveriş sitelerine de.
 
Fiziksel olarak bana garip gelen değişikliklere uğradım. Ömrüm boyunca kilo almaya çalışıp alamayan ben, hatta hamilelikte bile doktorumun kızmasına rağmen kilo almayı beceremeyen ben, doğumdan beri bir göbek taşıyorum. İlk zamanlar "olur canım bu kadarcık" diyordum ama 6 ay oldu neredeyse, hala göbekliyim :( Zayıfım aslında yine, eski kiloma, hiç uğraşmadan sadece bol emzirerek ve Ege'yle uğraşarak döndüm. Ama o göbek yok mu o göbek, öylece duruyor yerinde. Çok sinir bozucu. Benim hiç alışkın olmadığım bir şey. Memeler desen öyle, eski haline göre büyüdüler bu da benim pek hoşuma gitti. Zira göğüslerim küçüktü doğumdan önce. Giydiğim yakışsın azıcık dimi? Ama şu sıralar biraz sarktığını görüyorum, hep böyle sarkık mı kalacak yahu? Emzirme işi bitince güzel hallerine dönecekler mi?

Ya gebelikte göbekte boydan boya oluşan o kahverengi çizgi? Ne zaman gidecek yahu? Koyuluğu azalsa da benim çizgi hala duruyor, sıkıldım o çizgiden.
 
Ahh en dertli olduğum konu ise saçlarım. İnanılmaz ama inanılmaz dökülüyor. Öyle böyle değil. Gözle görülür biçimde azaldı saçlarım. Güya saç dökülmesine karşı bitkisel bir şampuan kullanıyorum ama belli ki hiç bir işe yaramıyor. Evin her yerinden, Ege'nin kıyafetlerinden battaniyelerinden bile benim saçlarım çıkıyor. Çok can sıkıcı. Biraz boyunu mu kısaltsam bilemedim. Uzun saçı çok seviyorum ama yaza kadar yine uzar. Kestirmek biraz dökülmeyi azaltır mı acaba...Ya da doğum sonrası aşırı saç dökülmesine karşı bir formülü olan var mıdır? Vallahi yazarsanız sevabına, çok makbule geçer.
 
Klasik Türk annesi hatasına düşüyorum, yani şimdiye kadar düştüm. 2 hafta sonra işe başlayacağım, düzeleceğimi umuyorum. O da şu; bakımsız, pespaye bir tip oldum evde. Evden dışarı pek fazla çıkmadığım için salaş kıyafetlere acayip alıştım (E bir de Ege habire kusup duruyor, evin içinde güzel kıyafet giyemiyorum haliyle). Kaşlarımı aldırmayalı, saçlarımı boyatmayalı 3-4 ay filan oldu herhalde. Aklım fikrim sürekli Ege'nin uykusu, Ege'nin emmesi, Ege'nin kusması, altını değiştirmek, yedek kıyafet, oyuncakları, şarkıları...Ege Ege Ege. Dolayısıyla kendime hiç zaman ayırmadım. Elime kitap alırsam eğer, bebek bakım kitabı. İnterneti açarsam bebek bakımı siteleri veya anne-bebek blogları. Son zamanlarda ek gıdaları araştırdığım için bu tarz siteler. Her şeyim Ege'ye dair. Tamam elbette hayatımın birinci önceliği bebeğim olacak ama bu kadar abartmamalıyım sanki. Bakımlı anne olmak istiyorum. 
 
Bunun için de kendime bir ay süre veriyorum. İki hafta içinde bakıcı işe başlayınca Ege'yi doyurup onun ellerine teslim ettikten sonra biraz mekik filan çekeyim, belki plates yapabilirim. Şu göbeği biraz formuna sokmam lazım.

Hoff, bu yeni annelik sendromundan kurtulabilme ihtimali var mıdır? Normal bir anneye dönüşme sürecini kısaltacak ipuçları filan? Umarım yakında "normal bir anneye dönüşme sürecim" diye bir post yazabilirim :)

10 yorum:

  1. Kendine bakmak, kendi moralin açısından gerçekten çok önemli. O yüzden mutlaka kendinle ilgilen. Öyle olunca bebekle ilgilenme şeklin ve durumun da çok etkileniyor. Bir de, -her ne kadar sevmesen de- işe başlayınca, ister istemez günlük bir rutinin içine gireceksin. Emin ol, her anne aynı şeyleri hissetmiştir. Bebeğin büyüdükçe senin de kendinle ilgilenme oranın artış gösterecek :)))

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Sanırım öyle olacak. İşe gitmenin yararları vol.1 :)

      Sil
  2. anneler klubüne hoş geldin ilk aylar felaket dağıtıyor insan işe başlayınca toparlarsın. Dökülen saçlara çözüm yok her hamilelikten sonra, hamilelik boyunca sağloıklı olan saçlar dökülür ama merak etme bir süre sonra düzelecek:) öpüyorum seni ve o güzel yavruyu:)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Çok teşekkür ederim. Saçların dökülmesi duracak diyorsun yani... En çok ona üzülüyorum çünkü. Göbeği bir şekilde hallederim de saç işi sakat... Ben de öpüyorum sizi, sevgiler!

      Sil
  3. Dün yazmayı unutmuşum, saç dökülmesi bu dönemde çok normal. Vücudun doğumda yaşadığı büyük travmaya (yani doğumun kendisine) tepki veriyor. Saçların da dökülerek tepki veriyor. Bu tepki de doğumdan 4-5 ay sonra ortaya çıkıyor. Tekrar saçların çıkacak, ama vücut tümüyle eski haline pek dönemiyor maalesef. Ama çocuk için herşeye değer :)))

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Değer tabii ki. Kocacım isteseydi ben bir tane daha seve seve doğururdum vallahi! :)

      Sil
  4. Benim çizgi geçti..saçlarımın dökülmesi de... sen keyfini korudukça kendine baktıkça herşey düzelecek.. ben çok az bakabiliyorum ama :) neyse

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Madem işe başlıyorum, madem eskiye dönüyoruz, o zaman çizgi, göbek ve saçlar da eskiye dönsün işte, bana ne bana ne! (Yeni annenin çocuksu şımarıklığı :) )

      Sil
  5. merhaba :) ben ikiz kızların annesi dubleanne. yeni blogum dubleanne.wordpress.com'da kızlarımla maceralarımı anlatmaya devam ediyorum.
    biz de sekiz ayı devirdik. zaman ne çabuk geçiyor değil mi? daha yakına kadar hamişlik günceleri takip edip yorumlar yapıyorduk. allah kuzularımıza sağlık sıhhat uzun ömür versin yeter ki...
    ben de iki tanelerimi karnımda taşıyıp doğurduktan sonra kendimi çok harabe gibi hissettim. yine de elimden geldiğince kuaföre gitmeye fırsat yaratmaya çalıştım. annenin morali iyi olmalı ki çocuğuna güzel bakabilsin, bu nedenle denge kurmak şart. sen de yapabilirsin bak ben ikizlerim olduğu halde kuaföre gidebiliyorum :) yakında benim de işe dönmem gerekiyor. şanslısın düzgün bi bakıcı bulabildiysen, buna da şükret zira ben iki ay birini denedim hırsız ve arsız çıktı. kavga dövüş gönderdik :(
    buarada saçlar mecburen gidiyor, yapcak bişi yok. ama yine de bi cildiyeciye görün derim. emzirirken kullanılabilen bi hap ve şampuan verdi bana. isim vermeyim doktora git daha iyi olur. sevgiler :)
    duble anne

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Merhaba Dubleanne! Nerelerdesin özlettin kendini :) Blogunuza arada bakıp kızlarla ilgili post arıyordum demek yeni blog yaptın.
      Bakıcı konusundaki şanssızlığınıza üzüldüm doğrusu. Umarım işe başlamadan sen de güvenilir ve merhametli birisini bulursun.
      Saçlar için kısa çözüm olarak kestirdim, ama yine feci dökülmelere devam ederse dediğini yapıcam gibi görünüyor.
      ikizleri benim için mıncır ve öp :) sevgiler!

      Sil