"Diken Üstünde Annelik Yapmayalım"

Başlıktaki bu cümle, Aylin Anne'ye ait. Aylin Anne, pek çoğunuzun tanıdığı gibi, çok yönlü bir kadın. Hem anne, hem özel bir öğretmen, hem seminerler verip anneleri, velileri yönlendiren, onlara yardım eden bir rehber, hem hurriyet.com.tr yazarı, hem blog yazarı, hem de buradan bir tüyo vereyim, şu sıralar bir kitap yazıyor. 

Ege ile Kaliteli Zamanlar

“Çocuğunuzla geçirdiğiniz zamanın dakikası değil, kalitesi önemli” dediler son yıllarda hep çalışan anneye. Çalışan anne, çocuğu özledikçe, düşündükçe, üzüldükçe ve vicdan azabına girdikçe tekrarlayıp durdular bu cümleyi. Kitaplar, makaleler yazıldı, çizildi. Peki neydi bu kaliteli zaman dedikleri?

İlk Ayrılık

Geçen ay, şirketimizin şehir dışında bir gece konaklamalı düzenlediği toplantıya katılmam gerekti. Yılda birkaç kez böyle organizasyonlar yapılır aslında, şirket bütünlüğü, kaynaşma, iletişimi kuvvetlendirme vs adına. Ben doğum iznindeyken başladı bu tip organizasyonlar. Ben işe başlayınca da hep emzirdiğim için kaytarmıştım. “Sabah geleyim akşam döneyim, oğlumu emziriyorum, bensiz uyuyamaz” diyerek katılmadım hiçbirine. Neyse ki o konuda anlayışlı davrandılar da, sıkıntı yaşamadık.

Biraz da benden yeni yıl dilekleri

Her yerde geçtiğimiz yılla ilgili iyi/kötü haberler ve yeni yılla ilgili güzel dilekler, yazılar var. Gazetelerde, köşe yazarlarının yazılarında, bloglarda, facebook'da twitter'da instagram'da, telefon mesajlarımızda, whatsapp'ta.... Her şey iyi hoş. 2014'ün rezilliklerine üzülüyoruz ve inşallah bundan sonra böyle olmaz, inşallah 2015 güzel geçer şöyle böyle diyoruz. Tüm bunları, 2013'ü uğurlayıp 2014'ü karşılarken de söylemiştik. Maalesef pek çoğu olmadı. Yine mi olmayacak acaba dilekler?...

Şişe

Ege, oyuncaklarıyla oynamaktansa ev eşyalarıyla ya da bizim eşyalarımızla oynamayı daha çok seviyor. Sanırım her bebek gibi. Yatak odasına girip boyunun yettiği yerlerdeki roll-on, parfüm, krem, aseton şişelerini alıp oynamaya kalkıyor. Ben de her seferinde ağzına götürmesini engellemeye çalışarak biraz oynamasına izin veriyorum. Bu oyunlara bayılıyor küçük bey.

Ege'nin halleri

Ege büyüdükçe, bizim evin halleri daha da sevimlileşmeye, güzelleşmeye, komikleşmeye başladı. Yazmazsam unuturum, hemen yazayım.

Bebekler düzeni sever

Ege’nin bir günü genelde şöyle geçiyor:

Sabah 6.30-7.00 gibi uyanıyor. 100 ml kadar sütünü içiyor. Yatağında oyalanmaya devam ediyor. 

Ege 17 Aylık

Ege on yedi ayını doldurdu. Artık bazen bebek değil çocuk diyorum ona. Her konuşulanı anlıyor. Ona söylediğimiz direktifleri gayet güzel anlıyor. Ama canı isterse yapıyor. Bazen duymamazlıktan geliyor :) Bazen de inadına yapıyor ya da yapmıyor, gözümüzün içine baka baka. 

Harika Bir Gün

Dün bakıcımızın ablası kötü bir hastalıktan dolayı hastaneden taburcu olacaktı, o yüzden izin istedi yarım gün. Ben de tüm gün izin verdim, ben de izin alıp oğlumla başbaşa bir "haftaiçi günü" geçirmek istedim. Hani çalışmayan, evde olan anne olmak istiyorum ya, hadi dedim bir günlüğüne öyle bir gün yaşayalım. Oğlumla başbaşa kalalım.

Çalışan Anne Sendromu vol.4

Bazen anne-çocuk bloglarında “bebeğine en iyi anne bakar” temalı yazılar okuyorum. Kimisi bir uzmanın bir kitabından alıntılıyor, kimisi kendi durumunu kendi fikirlerini yazıp, “ona benim gibi kimse bakamazdı, o yüzden çalışmıyorum kendim bakıyorum/işimi bıraktım bebeğimi kendim büyütebilmek için” gibi laflar ediyorlar.

Biri 16 aylık bebek mi dedi?

Ege resmen bugün, dünyadaki on altıncı ayını doldurdu. Her geçen gün inanmakta zorlanıyorum. Şaşırıyor, seviniyor, çok seviniyor ve bazen de biraz hüzünleniyorum. Sonra hemen umutla doluyor ama yüreğim. Oğlum büyüyor!

Bebekler Hasta Olmasın

5 gündür hasta Ege. Bir türlü iyileşemedi. Yani tamam böyle hasta olduğunda hemen birkaç günde iyileşmesini beklemiyorum hemen, doktorumuz da "öksürüğü en az 1-2 hafta sürer" demişken. Ama en azından iyiye gidiş bekliyorum. Yavaş da olsa düzelmeye doğru bir adım. Bana mı anne olduğum için öyle geliyor bilmiyorum ama 5 gündür iyileşme göremedim ben. Sadece ilk güne göre kalan 4 gün daha iyi gibi. Bebekler hasta olmasın.

Ege'nin Çorbaları

Ege son haftalarda katı gıdaları yemekte zorlanıyor. Daha doğrusu yemek istemiyor. Katı gıda olunca lokmayı ağzına alsa bile ağzında dakikalarca bekletiyor. Yaklaşık 1-1,5 ay önce hasta olmuştu, bu huy o hastalık zamanından kaldı. Bu yüzden son zamanlarda, daha kolay yemesi ve ağzında tutup bekletmemesi için blender'ı daha sık kullanır oldum. Bu da yemekleri çorba kıvamına getiriyor bazen.

Teyze Tatili ve Yumurta

29 Ekim tatilini haftasonu ile birleştirip ablamın yanına gittik Ege ile ikimiz. Her ne kadar, bundan önce pek çok tatile gitmiş de olsak, bu benim 2 senedir yaşadığım ilk tatil gibi oldu diyebilirim. Hep derim, #ablacandır ve #kardeşşart :)

On Yeşil Şişe

Ege'nin fazlaca televizyon izlemesini hiç istemiyorum ve en azından benimle birlikteyken minimum düzeyde izlemesini sağlamaya çalışıyorum. Çoğunlukla televizyonu kapatıp oyun oynuyoruz ya da kapatma şansım o anda yoksa (ablası izliyorsa vs) alıp odasına götürüyorum. 

Cumhuriyet Bayramı

Bu bayram bizim bayramımız! Ege şimdi 1 yaşında; 10 yaşına geldiğinde de, 50 yaşına ve hatta belki de 100 yaşına geldiğinde de, biz burada, Türkiye Cumhuriyeti topraklarında ve tüm Misak-ı Milli sınırlarında, hala ve her daim CUMHURİYETİ kutluyor olacağız. Bundan hiç şüphem yok. Birilerinin bunu akıllarına kazımaları lazım. Biz bu ülkeden kolay kolay vazgeçmeyiz efendiler!

Mutlu olsun, mutlu

Aslında öyle secret'mış evren'miş öyle süslemeli şeylere inanmam. Bir şeyi çok istersen evren onu sana verirmiş falan...bu tip şeylere körü körüne inanmıyorum. Ama şöyle birşey olduğuna inanıyorum (mühendis kafam, illa bir şeyleri mantıkla açıklayacak, yoksa rahat etmez!). Bir şeyin olmasını gerçekten çok istiyorsak, biz farkında olsak da olmasak da o şeyi elde etmek için gereken şeyleri direk veya dolaylı olarak yapıyoruz. Yani evren vermiyor da, biz kendimiz hallediyoruz o işi farketmeden.

Bugünlerde Ege...

Bugünlerde Ege'nin öğrenme hızı arttı. Birisi ne öğretirse anında kapıyor. Özellikle taklitlerde çok iyi :)

Onbeş Aylık Olduuuuu

Bugün itibariyle Ege tamı tamına 15 aylık oldu. Bu ay artık iyiden iyiye bağımsızlığını ilan etti kendisi. Artık tamamen ve kendi başına istediği her yere, istediği zaman ve şekilde gidebiliyor. Artık tamamen yürüyebiliyor, koşabiliyor. Hatta yürüyor demeyelim, sadece koşuyor :) Acelesi var çocuğun, aylarca yerinden bizim yardımımız olmadan kımıldayamadığını düşünürsek, hayata yetişmeye çalışıyor herhalde :)

Ege'nin hayvan arkadaşları

Ege hayvanları çok seviyor. Her bebek gibi. Bebekler, korku duygusu olmadan doğuyorlar. Korku, sonradan öğrenilen bir duygu. Ülkeye, yöreye, içinde yaşanılan ortama, bazen arkadaşlara ve en önemlisi aileye göre değişebiliyor korkular.