Ege 1 yaşında!

Oğlum bir yaşında! Evet, gerçekten göz açıp kapayıncaya kadar geçti zaman ve 12 ayı geride bıraktık. Ne kadar güzel, ne kadar dolu dolu, ne kadar coşkulu, mutlu, huzurlu, ama bir o kadar da yorucu, endişeli geçti… Ama geçti! Başarı ile atlattık bu ilk yılımızı. Kendimizi tebrik ediyorum :)

Bugünlerde...

Ege artık nerdeyse yaşını doldurdu. Aşırı hassasiyetim bir süredir azaldı. Artık ortalıkta gezecek, oyun oynayacak, keşfedecek normal bir bebek O. En mini mini hallerinden kurtuldu. Artık kendi beğenileri, kendi tepkileri var. Olaylara kendi yorumu var. İsteklerini daha güzel ifade edebiliyor. Artık herşeyi ben tahmin etmek zorunda değilim, susadığını, acıktığını, kakasının geldiğini, oyun oynamak istediğini hatta hangi oyunu/oyuncağı oynamak istediğini, gezmek, uyumak ya da yürümek istediğini çok net anlatabiliyor.

Hissetmek ve öpücükler

Üç hafta önce annemler memleketten geldiler. Sözde birkaç gün bizde kalıp yazlığa geçeceklerdi. Ege’nin diş buğdayını yapmak için zaten annemin gelmesini beklemiştim. Memlekette bir belirti için doktora gitmiş, doktor da antibiyotik verip yollamış. İzmir’e geldiğinde hala geçmemişti. Ben de hazır buraya gelmişken, yazlığa geçmeden önce buradaki bir doktora görünmesini istedim. İyi ki istemişim…

Bitti... Emzirmeye elveda

Bitti… Hayatımın en güzel dönemlerinden birine istemeden de olsa elveda demek zorunda kaldım. Yaşadığım enn güzel tecrübelerden biriydi emzirmek. Çok keyif aldığım, çok tatmin olduğum, çok mutlu ve huzurlu hissettiğim bir tecrübe. Hiç hazır olmadığım bir zamanda bitiverdi. Oysa 2 yaşına kadar emzirmeyi istiyordum oğlumu.

Bebeklerin sosyalleşmesi sorunsalı

Ege genel itibariyle pozitif mizaçlı bir bebek. Sosyal olmayı seviyor gibi görünüyor. Evden dışarı çıkmayı, sokaklarda dolaşmayı, markette, parklarda gördüğü insanlarla iletişime geçmeyi, gördüğü bebeklere dokunmayı falan çok seviyor.

Yedikleri, İçtikleri

Ege'nin yediği yemek tariflerine devam...

İlk Diş Şerefine: Ege'nin Diş Buğdayı

Ege için, gebeyken baby shower yapmak istedim, kısmet olmadı, başka şeyler istedim heveslendim falan, hiç kısmet olmamıştı. Sonra da diş buğdayı yapmaya çok özendim. Bu yüzden aylarca Ege'nin ilk dişini dört gözle bekledim :)

Yaşına 1 kaldı: 11.Ay!

Ege'nin yaşına girmesine sadece 1 ay kaldı! Nasıl geçti koca bir yıl, hiç anlamadım. Hani derler ya göz açıp kapayıncaya kadar, işte aynen öyle :)

10.Ay gelişimi

Ege bu ay çok güzel şeyler yaptı. Bir sürü ilk yaşadı. Onları zaten diğer postlarda yazmıştım (burada, burada ve burada).

Ev yapımı süt ürünleri

Biliyorsunuz hastalıkların temel nedenlerinden birisi de sağlıksız beslenme. Sağlık sadece beslenmeyle olacak bir şey değil elbette ama etkisi büyük. Bence biz elimizden geldiğince sağlıklı beslenmeliyiz, spor yapmalıyız (hareketli bir yaşam sürmeliyiz, hani şu hep bahsedilen "asansör yerine merdivenleri kullanalım" olayı), sigara alkol kullanmamalıyız, pozitif olmalı hayata pozitif bakmalı ve stresten uzak durmalıyız, sonra da işi çevresel faktörlere ve genetiğe bırakacağız mecburen. 

Ege’nin 9. ve 10. Ay beslenmesi

Dokuzuncu ayda Ege’nin beslenmesine yeni bir şey ilave olmamakla birlikte, onuncu ayda ilavelerimiz oldu. Doktorumuzdan onay geldiği halde kefiri dokuzuncu ayda bir türlü veremedim. Benim tembelliğim. Bir türlü mayalayamadım falan filan. Neyse onuncu ayda başladık.

Bebekle İlk Tatil

Ege hayatında ilk defa uçağa bindi, tatile gitti ve denize girdi bu ay. Dedim ya bu ay ilklerin ayı oldu diye :)

İlkler

Mayıs ayında yaşadığımız bir ilk de, Ege’nin ilk defa saç traşı olması! Yani aslında tam olarak saç traşı sayılmaz belki ama yine de onun o caaanım mis kokulu ipek gibi saçlarını azıcık kestik.

Ayaktaaa!

Mayıs ayı hayatımızda ilklerin yaşandığı, Ege açısından çok hızlı gelişmelerin olduğu bir ay oldu. Zaten daha önceden koltuğun kenarına tutunarak dizlerinin üstünde durabildiğini yazmıştım sanırım. Emeklemeye başladıktan sonra herşey daha hızlı gidiyor sanki.

Uyku uyku güzel uyku - 4.bölüm

Gece uykusu ile eşzamanlı olarak gündüz uykusunda da kendi kendine uyumayı öğrendi Ege. Ama öncesi var tabii, çok öncesi.

...

Aslında yazacak çok şey var. Ama içimden pek yazmak gelmedi. Soma faciasından sonra insanın yemekti uykuydu bebekti yazacak yüzü olmuyor. Ama bir yandan da hayat devam ediyor. Geride kalan herkes için, hayat bir şekilde devam ediyor. Umut devam ediyor. Çünkü umut, bir çeşit refleks. İnsan doğasında bulunan, bilinçaltımızda olan bir dürtü belki de. Umutsuz olunca insan, yaşayamaz. Gerçek anlamda yaşayamaz. O yüzden, ne kadar üzülsek de, kahrolsak da, kızsak öfkeden kudursak da, umutla yaşamaya devam ediyoruz. Çünkü bizler için hayat devam ediyor.

Dön dön nereye kadar?

Ege şimdiye kadar hep dönerek ulaştı istediği yere. Tam tur dönmeyi sanırım altıncı ayda öğrenmişti ve istediği yere dönerek ilerlemeyi başarıyordu. Hatta son zamanlarda bu konuda bayağı ustalaştı diyebiliriz :)

Dedeye doğumgünü hediyesi: İlk diş

8 Mayıs babamın doğumgünü. Ege'nin de dedesine çok güzel bir hediyesi oldu bu sene. Aylardır gözümüz yollarda beklediğimiz dişlerden biri, 8 mayısta ucunu gösterdi! Heyecanla hemen babasına gösterdim önce, babası "yok yahu bir şey, sen öyle görüyorsun" dedi. Bence kesin vardı bir şey ama, ben bilmez miyim bebeğimin ağzının içini! Daha önce olmayan bir kabartı vardı işte orda.

Uyku uyku güzel uyku - 3.bölüm

Uyku konusuna kaldığımız yerden devam ediyoruz sayın seyirciler. Ne diyordum? Hah, Ege yaklaşık 8 aylık olduğunda hayatımız birdenbire değişti.

Bir ilk daha

Ege, ilk defa yattığı yerden kendi başına oturmayı başardı 1 Mayıs günü! Dün buna sevinen ben, bugün yatağında yatmak yerine habire kalkıp oturunca neye uğradığımı şaşırdım! E bu buna yaramamalıydı yahu! :)