Kardeş Kıskançlığı

Ege'nin ablasıyla arasında 9,5 yaş var. Neredeyse 10 yaş yani. Pek çok kişi, 10 yıl epey büyük bir fark, kıskançlık yaşanmaz diyecektir. Ama durum öyle değil. En azından bizim evde öyle değil.

Dördüncü Ay!

Bugün itibariyle dördüncü ayını doldurdu Ege. Nasıl da çabucak geçti dört ay, hiç anlamadım. "Yenidoğan O daha" deyip de gösterdiğim hassasiyet, geçenlerde bir de baktım azalmış. Demek ki kabul etmişim artık, sadece bir "bebek" olduğunu. Benim için hep küçük bir bebek kalacak gerçi, o başka :)

Fışfış Kayıkçı

Ege'yle son zamanlarda sıkça oynadığımız bir oyun var. Koltukta otururken dizlerimi kırıp kucağıma oturtuyorum (yaklaşık 45 derecelik eğimle yatırmış oluyorum yani). Sonra iki elinden tutup başlıyorum şarkıyı söylemeye. Her cümlesinde başka bir hareket yapıyoruz. Bayılıyor. Tekrar tekrar oynuyoruz.  "Hadi fışfış kayıkçı oynayalım" deyince yüzünde gülücüklerle başlıyor ilk hareketi kendisi yapmaya çalışmaya.

Annelik böyle birşey mi?

Bu annelik çok garip bir şeymiş. Nefes sesini duysam, burnu mu tıkalı, nefes alamıyor mu, yoksa huzursuz mu uyuyor uyanıyor mu.... bin türlü şey geliyor insanın aklına, yerinden kırk kere kalkıp yatağına gidip bakıyorsun. Bakıyorsun bir şey yok, herşey yolunda, yerine dönüyorsun, sonra yine...

Ege'nin Babaannesi Bir Melek

Ege, babaannesi ile tanıştı. Ona gülücükler saçtı. Ama onunla oyunlar oynayamadı. Elinden tutup parka gidemedi. Ona şımarıklıklar yapamadı. Yapamayacak. Ama meleğimiz kalbimizde hep yaşayacak. Çünkü Ege'nin babaannesi artık melek oldu....

Ege ve Atatürk

Bugün 10 Kasım. Bu sabah Ege, Ata'ya ilk saygı duruşunu yaptı. Sabah saat 9.05'te, sahildeki anma ve saygı duruşu için toplanmış kalabalığın içine girdik ve Ege de son derece ciddi bir ifadeyle, ama hiç huysuzluk etmeden, ağlamadan babasının kucağında gayet efendi bir şekilde Ata'ya saygısını gösterdi. Saygı duruşundan sonra fazla kalmadık, arabamıza atlayıp gittik.

 

Oğlum. 10 Kasım sadece bir gün. Ama aklında, kalbinde, düşünce ve hedeflerinde her zaman Atatürk Cumhuriyeti olması dileğiyle...

Annelik Sosyal Hayatı Değiştirir mi? Evet, kesinlikle...

"Anne olunca, hayatın gibi, arkadaş çevren de değişecek" demişti ablam. Haklıydı. Benimkisi daha hamileyken değişti desem yeridir.

3,5 Aylık bebekli hayatımda en çok / en az kullandığım ürünler

Bebek alışverişi listemde olan ve satınaldığım ürünlerden, bu süreç boyunca kullanmadığım bir ürün olmadı sanırım. Çok detaylı düşünmüş, bebekler için üretilen, yeni annelere cazip gelen ıvır zıvır ne varsa almamaya, sadece gerçekten kullanabileceklerimi satın almaya dikkat etmiştim. Eksikliğini hissettiğim bir şey de olmadı açıkçası. Demek ki doğru bir liste yapmışım. :)

Üç ayımızı devirdik...

Aslında dolu dolu 3,5 aylık oldu Ege. Ama 3 ay yazısını daha yeni yazabiliyorum, o da benim tembelliğim :) Kendime de haksızlık etmeyim, tek boş vaktim, akşamları Ege'yi yatırdıktan sonra oluyor. Onda da duşa mı gireyim, yemek mi yapayım, dinleneyim mi, yazı mı yazayım, uyuyayım mı ne yapayım şaşırıyorum.

Ege'nin İlk Cumhuriyet Bayramı

Oğlum! Bu senin yaşadığın ilk 29 Ekim'in, ilk Cumhuriyet Bayramı'n! Seni, insanların yaşamlarına, düşüncelerine, özgürlüklerine, insanlıklarına saygı duyulan bir Türkiye'de doğuramadım maalesef. İnsanlar ölüyor, insanlar öldürülüyor, insanlar kayboluyor, insanlar işkence görüyor, insanlar baskı altında kalıyorlar, düşünmekten, konuşmaktan, yazmaktan, nefes almaktan, yani özgürce yaşamaktan korkuyorlar! Cumhuriyet, böyle yaşayalım diye kurulmadı. Cumhuriyet, insanlara, yaşam tarzlarına, düşüncelerine saygı duyulsun, huzurla mutlulukla güzel yaşamlar sürülsün diye kuruldu.

 

Umarım oğlum, umarım sen bundan sonra her Cumhuriyet Bayramı'nda, olması gerektiği gibi bir ülkede yaşar, olması gerektiği gibi bu bayramı kutlayabilirsin. Bayramın kutlu olsun oğlum! 100 yaşında da bayramını coşkuyla kutlarsın umarım, ve ben de bir yerlerden belki seni ve güzel ülkemizi izleyebilirim.

İzmir çukurunun en iyi kadın doğum doktoru

Bence Zehra Mete! Polikliniklerde gittiğim birkaç doktor dışında da başka doktor bilmiyorum gerçi, ama olsun! Tüm gebeliğim boyunca, gebe veya yeni anne arkadaşlardan ve internet annelerinden duyduklarımla, kendi muayene sürecimi (ister istemez) kıyaslayınca, doktorumun ne kadar hassas, ne kadar titiz ve ne kadar doğru yönlendiren bir doktor olduğunu anladım. Doğru seçim yapmıştım!

Hamilelere söylenmemesi gereken 10 şey

1. "Göbeğin de amma büyük, ikiz olmadığına emin misin?" Zaten hayatında ilk defa böyle bir göbeğe sahip olan ve bunun şaşkınlığını yaşayan, kendini şişman ve çirkin hisseden kadına, -olmadığı halde- ikiz taşır kadar büyük göbeği olduğunun söylenmesi duygusal şiddet değil de nedir? Şirin mi olduğunuzu sanıyorsunuz?  

Biberon sorunsalı (?)

 Ege, doğduktan sonra sütüm onu doyuramadığı için, ilk 2 hafta kaşıkla, sonra 2,5 aylık olana kadar da biberon ile mama takviyesi aldı. İlk zamanlarda her emmeden sonra mama takviyesi yapıyorduk ve memeden sonra biberona resmen 'saldırıyordu'. Mamadan kestikten sonra bir süre daha, gece yatmasından önce (memeden sonra) biberon ile bir gün öncesinde sağdığım sütümü vermeye devam ettim.

Bugünlerde nelere sinir oluyorum?

• "Bebek çok güzel kilo almış, tabii mama içiyor, mama kilo aldırıyordur" diyenler. Tabii, anne sütü içmiyor sanki bu çocuk! Sütüm yaramış olamaz dimi? Beslemiyorum sanki ben bu çocuğu! (Günde sadece 2 öğün mama aldığı zamanlarda söyleniyordu.)

Ev yapımı ana kucağı

Resimde gördüğünüz, ev yapımı bir ana kucağı olmakta olup, evde oto koltuğunda bile oturmayan Ege oğlanın severek bayılarak içinde 1 saat oturduğu, harika bir düzenek haline gelmiştir.

Annelik güzeldir

Annelik üzerine ahkam kesecek değilim. Nitekim henüz haddim olmadığını düşünüyorum. Tamı tamına 12 haftalık anneyim henüz. Çölde kum tanesi benimki. Ben kendi fikrimi yazacağım sadece.

Bugünlerde nelere bayılıyorum?

• Mesela tuvalete gidip o sürede onu ağlattığımda, ya da babasına bıraktığımda ya da mamadan kesme dönemimizde, gelip kucağıma aldığımda, o kadar ağlamış olmasına rağmen bana küsmeyip yine gözlerimin içine bakarak kocaman gülmesine

2,5 ayı devirmişken...

Dile kolay, 2,5 ayımızı devirdik bugün. İyi ki hamileyken son ana kadar rapor alıp çalışmışım yoksa bu kadar küçük ve her saat başı anne memesine ihtiyaç duyan (sadece açlıktan değil, bazen sakinleşmek bazense sadece sevgi ihtiyacından) bir bebeği insan nasıl bırakır da işe döner? Bırakmak zorunda kalan annelere Allah sabır versin, gerçekten çok zor.

 

Neyse, konumuz bu değildi, konumuz Ege.

Huzur

Hiçbir yerde hiçbir şekilde uyumayan çocuk, şu an göğsümde... O benim kalbimi, ben onun nefesini dinleyerek uyuyor... Dünyanın enn güzel şeyi olsa gerek...

Islak Pamuklu Mendil

Hazır, bez konusunu yazmışken, şu ıslak mendil konusunu da yazayım dedim. Bilirsiniz, çocuk doktorları, bebeklerin alt temizliğini (özellikle yenidoğanlar için) kaynamış soğutulmuş suya batırılmış pamukla yapmamızı tavsiye ederler. Ben de Ege doğmadan önce böyle yapmayı düşünüyordum.