Son Günlerde

Son günlerde hayatımızdaki en büyük gelişme, Ege'nin teyze tatilinden geldikten sonra daha da açılan dili oldu. Bizim söylediğimiz kelimeleri tekrarlamaya, bizi taklit etmeye çalışıyor. Pek çok kelimeyi söyleyebiliyor bizim ardımızdan. Hala cümle kurabilmişliği yok ama sıfat tamlamalarında da üstüne yok :) Mesela en sevdiklerinden bazıları şöyle, "yeşiiii şişeeee", "büyüüük şişeee", "baba şişeee, anne şişeeee bibik şişeee" :) 

Teyze tatili

Ablamla neredeyse 1.000 kilometrelik bir mesafede yaşıyoruz maalesef. Hayat, ne yapalım, ekmeğimizi, eşlerimizi farklı farklı şehirlerde bulmamızı sağlamış. O yüzden uzun tatiller, eğer her ikimiz de tatilsek ve uygunsak, bizim için buluşma vesilesi haline geliyor. Bu 29 Ekimde olduğu gibi.

Zor Çocuk, Süper Anne (mi?)

Kabul ediyorum, Ege çok çok zor bir çocuk değil. Ama kesinlikle kolay bir çocuk da değil. Hiçbir zaman olmadı, şahitlerim var :) Uyutmak da zor oldu mesela, ama kesinlikle uykusuz bir çocuk da olmadı. Yani ben bir yattım mı oh 3-4 saat kesintisiz uyku uyuyamadım ya da yatağına koyduğum gibi kendi kendine uyumadı, bazı annelerin anlattığı gibi. Ama sabahlara kadar hiç uykusuz geçirdiğim kabus geceler de bir elin parmaklarını geçmez (hastalık zamanları hariç). Ne öyle ne böyle bir çocuk anlayacağınız.

Evde Sağlıklı Yaşam

Ben, sağlıklı yaşama kurallarını benimsemiş ve her zaman evinde mutfağında buna dikkat eden bir ailede büyüdüm. Bizim evimizde katı yağ hemen hemen hiç yenmezdi, kızartma çok az yapılırdı, yemeklerin yanına mutlaka salata-cacık-yoğurttan biri konulurdu, sebze ve et dengesine dikkat edilir, mevsim sebzeleri yenmeye özen gösterilirdi.

Atma Vurma Sendromu

Bizim evde arabalar böyle sürülüyor.

Son zamanlarda hayat bizim için, "Ege dur, Ege yapma, Ege atmak yok, Ege anneye vurmak yok, Ege kimseye vurmak yok, vurmak kötü, atmak yoook!...." şeklinde geçiyor. Eline ne geçerse son gücüyle nereye geleceğine hiç bakmadan fırlatıyor. Biz engelleyebilmişsek veya atılan nesneyi havada yakalayabilmişsek derin bir oh çekiyoruz. Yoksa neresi kırılacak acaba diye bekliyoruz, ki bu bekleme uzun sürmüyor :)

Sadece İnsan

Bir süredir yazamıyorum. Sonbaharla birlikte hayatımıza uğrayan negatif hava, benim yazma performansımı da etkiledi elbette. Önce “hiç-bir-şey-yapmak-istememe” sendromuna yakalandım. Blog yazmak için bile vakit bulamadım. Vakit bulamamak derken, elbette en yoğun insanın bile, hiç değilse haftada bir gün yarım saat vakti olabilir. Ama yazı yazmak salt elleri klavyede dolandırmak değil. Sakin olmalı insan, başka düşüncelerden arınabilmeli ve yazmak istediği konuya yoğunlaşabilmeli. Bunun için enerji bulabilmeli. İşte o yoğunlaşma olmayınca, yazı da olmuyor. Oysa hayat akıyor ve Ege büyüyor.

Ege'nin 2 Yaş Günlüğü - 5., 6. ve 7. Gün

Beşinci, altıncı ve yedinci günlerde herşey bir kaostan ibaretti. Çünkü eve yatılı misafir geldi ve hepimizin düzeni altüst oldu!

Ege'nin 2 Yaş Günlüğü - 4.Gün

Ege, bu sabah beni hiç ağlamadan, el sallayarak uğurladı.

Akşam, çantamı eline aldı ve hemen bıraktı. Telefonu sormadı. Balkona yemek yemek için çıktık ama yoldan geçen arabalar bu akşam ilgisini çekmedi ve yemek yemek istemedi. Yine saçma ve hatta şu an hatırlayamadığım şeyler için ağladı.

Haftalık Menü #9

Ege'nin haftalık menüsünü, yoğunluktan ötürü bir süredir yayınlayamıyorum. Gerçi çok çeşitli, çok değişik orijinal yemek tariflerim falan yok. Klasik mevsim sebzelerini, et ve baklagille dengeleyerek bir menü oluşturmaya çalışıyorum. Birkaç ufak tarifin ter alacağı bir yazıyı inşallah en kısa zamanda yayınlamak istiyorum, ama biraz daha zaman lazım, şu sıralar maalesef çok yoğun geçiyor.

Gelelim bu haftanın yemeklerine:

Ege'nin 2 Yaş Günlüğü - 3.Gün

Bu sabah Ege beni işe el sallayarak uğurladı. Ağlamasını aşağıda apartmandan çıkarken duydum ama hemen kesildi. Demek ki ya sustu ya da çok azaldı, en azından çığlık çığlığa ağlamadı.

Ege'nin 2 Yaş Günlüğü - 2.Gün

Bugün yine telefonumu çantamın iç gözüne saklayarak girdim eve. Yine ben gelir gelmez çantam alındı, kurcalandı, telefon bulunamadı. Bu sefer, yeni aldığım Meraklı Minik dergisi bulundu (Dergi çok güzel aslında ama 3 yaş üstü çocuklar için. Yani pek çok güzel aktivitesi var, o sebeple. Ben Ege ile sadece resimlerine bakarız diye düşündüğüm için almıştım çünkü bu sayıda böcekler vardı ve Ege böcekleri çok seviyor, ilgi alanında. Süper Kurti kitabına da bayılıyor mesela, çeşit çeşit böcek resimleri var diye.)

Ege'nin 2 Yaş Günlüğü - 1.Gün

Ege'de son zamanlarda yaşadığımız bazı değişimler var ki, bunlara bakarak, 2 yaş sendromu denen şeyin peşimize düştüğünü -ya da belki kişiliğinin gelişme aşamalarında olduğu için bu sürecin tavırlarını sergilediğini diyelim- söylemiştim.

 

Ege'nin 2 Yaş Günlüğü - Sendromlu döneme hoşgeldik!

Ege, emeklemeye başladığından beri çok hareketli bir çocuk. Yürümek diye bir kavram, onun hayatında yok. Emeklemekten direk olarak koşmaya geçti. O günden beri de sadece koşuyor. Evin içinde dışında her yere koşarak gidiyor. Ve neredeyse hiç durmuyor.

Bebeğime Mektup - 4

Canım oğlum!

2 yaşını bitireli şurada birkaç gün oldu. İki koca yıl geçirdik seninle! Hayatımın belki de en yorgun ama en mutlu, en güzel, en doyurucu, en huzurlu iki yılıydı. İyi ki yaşıyorum dedirten iki koca yıl. İyi ki doğurmuşum dediğim binlerce dakika, milyonlarca saniye… Hayatımda yaptığım tek şey değil elbette annelik, sadece annelikle var olmuyorum, kendimi öyle görmüyorum ama yaptığım en anlamlı şey olduğu kesin. Bir insan doğurup büyütmekten daha anlamlı bir şey olabilir mi insan hayatında? Hele etrafta bunca savaş, bunca ölüm ve kötülük varken….

Haftalık Menü #8

Ege'nin haftalık beslenmesinde, dengeli olarak alması gereken bütün gıdaları göz önünde bulundurmaya çalışıyorum. Sebze, meyve, karbonhidratlar, tahıllar, proteinler, süt grubu, bakliyatlar. Her gün hepsinden yiyemiyor elbette ama hafta içerisinde mutlaka dengelemeye çalışıyorum. Iki gün üst üste kırmızı et verdiysem, sonraki gün bakliyatla protein ihtiyacını karşılamaya özen gösteriyorum. Dolayısıyla bizim de Ege ile birlikte güzel bir beslenme düzenimiz oluşmuş oldu. Bu haftanın yemekleri şöyle:

Yeni doğum yapan kişiye ne hediye alınır?

Eskiden beri, yeni doğum yapmış anne arkadaşlarıma ne alacağımı bilemezdim. Bazen çok fazla seçenek var gibi görünüyor, bazen o çok seçenek, işe yarar ve kullanışlı aynı zamanda farklı bir şey alma isteğinden dolayı azalıveriyor. 

Bakıcımız Değişti

Ege 6 aylık olduğunda ben işe başladım ve Ege’ye de gündüzleri bakıcımız bakmaya başladı. Herşey iyi gidiyordu, tam istediğim gibi bir bakıcı bulmuştuk ve içim rahattı. İşe başlarken, bize sadece bir sene için söz verebileceğini, sonra kendi bebeğine hamile kalmak istediğini ve hamile iken sağlığının çalışmaya ne kadar elvereceğini bilmediği için söz veremeyeceğini söylemişti.

Bebek Bakıcısını Nasıl Seçtim?

Ege daha doğmadan önce, hatta karnımda bile var olmadan önce, aklımda hep yeğeniminki gibi bir bakıcı fikri vardı. Ablamların, yeğenim için buldukları bakıcı, zamanla aileden biri haline gelmiş, hepimizin çok sevdiği özellikle de yeğenimin çok sevdiği bağlandığı biri olmuştu. Bu kızcağızın bizim için (yani daha doğrusu ablam ve yeğenim için) o kadar çok artısı vardı ki, ta o zamanlar bende “bir gün çocuğum olursa, ben de böyle bakıcı istiyorum, umarım bulurum” düşüncesi yerleşmişti.

Ege’nin Yirmi Dördüncü Ayı

Ege’nin aylık gelişimini doğduğundan beri yazıyorum. Bu aylık gelişim yazılarında, hem fiziksel, hem bilişsel anektodlar bulunuyor ki ilerde unutursam buradan bakayım. Aslında kendim için yazıyorum yani, bir nevi arşiv niteliğinde. Yoksa ben bir çocuk gelişimi uzmanı veya bir doktor değilim, kaç aylık çocuğun neler yapması gerektiğini/yapabileceğini yazmıyorum. Sadece Ege bu ay şunları şunları yaptı, yapabildi diye yazıyorum. Kimse bu yazılarımı referans alıp kendi çocuğu ile kıyaslama yapmasın aman.

Haftalık Menü #7

Geçen hafta, bayram haftası nedeniyle benim izinli olmam, şehir dışından ablamların gelmiş olması falan Ege'nin düzenini değiştirmiş olsa da sorun yaratacak şekilde bozmadı.  Sadece evde yemek yerine bolca dışarıdan beslendik :) Bu hafta eski düzene döndük elbette. Bu haftanın yemekleri şöyle: